Jak kleić plexi, żeby spoina była przezroczysta.

To rzadkie, wodniste kleje, które wprowadza się strzykawką z igłą w szczelinę między dopasowanymi elementami. Klej wnika w spoinę siłą kapilarną, rozpuszcza powierzchnie i spaja je w jedną całość. Wiązanie wstępne następuje w kilka minut.

Warunek jest jeden: krawędzie muszą przylegać na całej długości. Szczeliny ten klej nie wypełni. Dlatego stosuje się go do elementów ciętych laserem albo frezowanych i klei w przyrządzie, który trzyma kąt.

Kleje polimeryzacyjne, jedno- lub dwuskładnikowe, wypełniają szczelinę i dają spoiny przezroczyste i wytrzymałe, porównywalne z samym materiałem. Wiążą dłużej, a część z nich utwardza się światłem, więc spoinę trzeba naświetlić lampą UV albo światłem dziennym zgodnie z kartą produktu. Klej utwardzany światłem nie zwiąże w ciemnym miejscu ani pod nieprzezroczystym elementem.

Do łączenia plexi ze szkłem lub metalem stosuje się kleje utwardzane UV, a przy łączeniu z materiałami nieprzezroczystymi dwustronne taśmy akrylowe.

Większość nieudanych spoin to efekt przygotowania, nie kleju.

• Krawędzie proste i czyste, najlepiej po laserze lub frezie. Krawędź po pile trzeba najpierw wyrównać.
• Elementy po laserze lub polerowaniu płomieniem odpręża się przed klejeniem, bo rozpuszczalnik w kleju wywołuje pęknięcia w strefie naprężeń.
• Odtłuszczanie wodą z łagodnym płynem, dokładne osuszenie. Bez acetonu, który matowi i trawi powierzchnię.
• Folię ochronną zdejmuje się tylko w pasie spoiny, a okolice okleja taśmą maskującą.
• Klei się w temperaturze pokojowej i przy umiarkowanej wilgotności. Przy dużej wilgotności spoina z klejem rozpuszczalnikowym może zbieleć.

Pęcherze w spoinie biorą się z za szybkiego dozowania albo z kleju nałożonego na nierówną krawędź. Białe smugi wokół spoiny to ślad po kleju, który spłynął po powierzchni: rozpuszczalnika nie da się już zetrzeć, trzeba polerować. Pęknięcia pojawiające się po kilku dniach wzdłuż spoiny oznaczają, że materiał nie był odprężony.

Klej cyjanoakrylowy wiąże szybko, ale opary osiadają wokół spoiny białym nalotem, a sama spoina jest krucha. Do widocznych połączeń się nie nadaje.

Najmocniejsza spoina to ta, której nie ma. Stojaki na ulotki i podstawki gniemy na grzałce z jednego arkusza, więc kieszeń i podstawa nie mają klejonego połączenia. Klejenie zostaje tam, gdzie jest konieczne: przegrody w dyspenserach i półki w ekspozytorach.