Stojaki z plexi w salonie samochodowym: od karty ceny po biurko doradcy.

Samochód wystawiony na sprzedaż to towar, którego cenę trzeba uwidocznić w miejscu sprzedaży (ustawa o informowaniu o cenach towarów i usług). W praktyce przy każdym aucie stoi karta z ceną, wersją i najważniejszym wyposażeniem.

Karta A4 w przezroczystym stojaku czyta się z kilku kroków i nie konkuruje z karoserią. Stojak ukośny (kieszeń pod kątem 15°) stawia się na podłodze przy kole albo na niskim postumencie, pionowy na ladzie obok auta. Gdy karta ma stać na wysokości wzroku bez mebla obok, robimy stojak wolnostojący na zamówienie.

Przy biurku zapadają decyzje, więc tu liczy się porządek. Wystarczy stojak A4 na katalog lub konfigurację modelu i stojak na wizytówki doradcy. Klient bierze wizytówkę sam, bez proszenia, i wychodzi z nią z salonu.

Jeśli salon ma kilka marek albo modeli w kampanii, lepiej wymieniać wkłady w tym samym stojaku niż dostawiać kolejne. Kieszeń 12–15 mm mieści katalog kilkunastostronicowy, 20 mm gruby folder.

• Ulotki DL z ofertą przeglądu, opon sezonowych i akcesoriów: dyspenser ścienny albo ladowy z kilkoma przegrodami.
• Cenówki akcesoriów na półce: podstawki T, do których wsuwa się nową cenę bez narzędzi.
• Numer stanowiska albo informacja dla klienta czekającego na auto: tabliczka w podstawce T albo L.

Salony urządza się według wytycznych marki: biel, szkło, ciemny lakier. Bezbarwna plexi wylewana z krawędzią polerowaną płomieniem wygląda jak szkło i nie wnosi własnego koloru. Przy większych formatach i stojakach podłogowych lepiej wybrać 5 mm: płyta jest sztywniejsza i optycznie spokojniejsza.

Logo salonu albo marki drukujemy UV na podstawie (biel pod kolorem albo sama biel) lub grawerujemy laserem. Nadruk nie odkleja się jak naklejka i znosi codzienne mycie.

Zanim stojaki trafią do wszystkich salonów sieci, warto postawić prototyp przy prawdziwym aucie i na prawdziwym biurku. Robimy pojedyncze sztuki, a seria rusza po akceptacji wymiarów i znakowania.